Knajpa Morderców Tabulatur von Kult (für Baryton)

Cm                     C#m
Nie szukaj drogi, znajdziesz ją w sercu...
Cm          C#m              Cm
Smutna jest knajpa byłych morderców.
              Cm                  C#m
Niech Cię nie trwożą, gdy do niej wkroczysz,
Cm              C#m       Cm
Płonące w mroku morderców oczy.

Nieważny groźny grymas na gębie,      C#m Cm
Mordercy mają serca gołębie.          C#m Cm
Band, armii, gangów i czarnych sotni, C#m Cm
          Bbm                  Cm
Wczoraj - rycerze, dziś - bezrobotni.

Pustką i chłodem wieje po kątach,    C#m Cm
Stary morderca z baru szkło sprząta, C#m Cm
        Bbm          Fm
Szafa wygrywa rzewne kawałki,
         C#m              G
Siedzą mordercy, łamią zapałki.

Czasem twarz obca mignie - i znika,
Zaraz się dźwignie ktoś od stolika,
Wróci nazajutrz z miną nijaką,
Bluźnie na życie, postawi flakon.

Każdy do niego zaraz się tłoczy,    C#m Cm
W krąg nad szklankami błyskają oczy C#m Cm
I zaraz każdy lepiej się czuje:     C#m Cm
Jeszcze morderców ktoś potrzebuje!  Bbm Cm

Może nareszcie któregoś ranka       C#m Cm
Znowu się zacznie wielka kocanka    C#m Cm 
I dni powrócą godne zazdrości,      Bbm Fm
Gdy płacić będą za przyjemności.    C#m G

Znów w dłoni, zamiast płaskiej butelki,
Znany kształt kolby od parabelki.
A w końcu palca wibruje skrycie,
Jak łaskotanie: tu śmierć, tu życie...

Wracajcie, słodkie chwały godziny,  C#m Cm
Sławne gonitwy i strzelaniny.       C#m Cm
Tak tylko można znowu być młodym:   C#m Cm
Zabić - i z dumą czekać nagrody.    Bbm Cm 

W knajpie morderców gryziemy palce,       C#m Cm
Żądze nas gnębią i sny o walce.           C#m Cm
Ale któż dzisiaj mordercom ufa? -         Bbm Fm
Więc srebrne kule śpią w czarnych lufach. C#m G
 
Zmazując barwy lasom i polom,
Mknie balon nocy z knajpy gondolą.
Kiedyś tak jasno, a dziś tak ciemno -
Wroga nie widzę, wroga przede mną.

Rwie łeb od tortur alkoholowych,       C#m G
Lecz wśród porcelan i rur niklowych    C#m G
Człowiek się znowu czuje półbogiem,    C#m G
Bo oto stoi twarzą w twarz z wrogiem.  Bbm Cm

Kula jak srebrna żmija wyskoczy,       C#m G
W lustrze nad kranem zagasną oczy,     C#m G
Czoła morderców skry potu zroszą,      Bbm Fm
I milcząc ciało za drzwi wynoszą...    C#m G
Gdy bije północ!    Fm